Saturday, October 20, 2007

Sawsawan

So. what's in store?

Limang araw na pala since last post. So long. Whoa. Napakadisheartening naman nitong week na to. I am gonna go back night by night until I get to where I left things. Woo.

Kagabi, kanina, nasa ano ako, sa Tomas Morato. Oktoberfest wtf. Pero ang galing nung mga nagperform ah, astig. May blurry stamp pa ko sa aking kaliwanag wrist, sa baba ng wrist. At kagabi ansakit ng ulo ko, migraine wtf, wala pa kong ginagawa, nag-ano lang, ogre magi. Bago kami napunta sa Geschlecht von Timo, sumakay kami ng bus sa Edsa ungefähr 2am. Ansaya, ambilis, subukan niyo!

Tapos nagpaka-burgoo kami. Nagugutom? Labas, dun tayo sa burgoo. Woo. Gusto ko sana ng big steak dinner, pero yung pobreng steak ang sinabi ni timo.

SHIT. SISIHIN KO BA SARILI KO KUNG TAE CROWD KO? POTA ANDAMING BOBO. AGE-GAP LANG BA KAYA GANUN? WTF. TANGINA, LOURD PENGE PO NG MATINONG ACTIVITY PARTNER. MAHIRAP YUNG NAGPE-PRETEND KANG MAY ALAM EH, EXPOSED KA TULOY. SHIT ANDAMI NIYO NA. AND WHAT'S WITH YOUR USE OF 'BIG WORDS'? SUS. GUSTO MO PROFUNDITY? ZIP IT.

Sarili ko na nga lang kakausapin ko. Mabuti na yung di sumasagot, kesa bobo. Amp amp amp. Minalas ako ah, mapupunta tuloy tayo sa short history of marvin's companions.

Nung bata ako dito sa Tondo, as in yung 3 year old, may kalaro akong pangalan ay Pepe, nagpakamatay yata tatay nun e. Nagbigti. Anyway, mas matanda saken yun, at bagito pa ko. Wala yatang nangyari dun, di ko na alam. Tapos nagkaron yata ako ng kasama sa kindergarten sa mababang paaralan ng rosauro almario, di ko na alam kung saang lupalop ng maynila siya napunta. At ayon, lumipat akong angelicum, ayun si jayson(may 'y' ba yun?) mahilig magbasa ng peanuts at pugad baboy, pinahiram niya ko, nagka-kultura tuloy ako. Si paolo lorenzo rin, na ewan ko na kung nasan, siya unang nagbago ng pangalan ko, called me 'marvs' yeah. Si john p pa! Alam ko pa bahay, may contact pa ako. Pero nasa cali na yata. Meron pa! Si ieshua (di ko na alam spelling ng name niya), si takashi, si margon. Well si john p lang nakasama ko nang matindi.

Wag na yung high-school. Pero eto lang. Nagiging gago mga 'kasama' ko habang tumatanda ako. May balimbing na mahilig mang-iwan sa ere na walang SIR, pero kung di ka kasama sa priority group niya, shit ka. Yung isa naman leecher, pareho rin silang mga ano, hayok sa laman, pero eto mababaw to, di katulad niyang isa. Ayos pa rin yata sila. Well, ito naman may matagal akong nakasama, pero ano, nilamon na ng mundo niya. Nung isang taon, masaya, halos lahat ng boys sa class ay ano, 'one', at walang gaanong kupal.

Tapos ngaun-ngaun naman. Ah, SHIT. Nakakainis. Wala na talaga akong mapagkakatiwalaan ng lubos ngayon, anuman sex or gender. So, on the surface na lang.

Ito na lang kaibigan ko, ang aking wine glass. Kapag hindi ko to iningatan, baka machip-off ang isang side nito. Napaka-fragile pa and beatiful. So I give a part of me to it, and it doesn't have to give me anything. Because it can't, and so, excused. Alam niya lang na akin siya at tatagal life-span niya, pero kapag may gumamit na iba, eh paki-ingatan lang. Galit na lang sa sumira ang maibibigay ko. Buti pa to nasa tabi ko lang. Sa kinang niya eh alam kong natutuwa siya. At kapag hindi kumikinang, huhugasan ko lang. Sick.

At napakadekadente ng buhay ko dito. Pero aayusin ko na, by sleeping at around 2am not 6:30am or 7am. At di na ko maglalaro, hihiga na lang ako at magsusulat. O magiisip, Kasi antagal ko nang inisip na gawin yun. Maya naman. Sure na.

2 comments:

Anonymous said...

wag m cchin mga tao para s mga d nla nggwa na expectations m from them. kng ndi naman cla aware of it. wla lng..

hay..

-anjelin

Travelling Show said...

nde naman nila alam na sinisisi ko sila eh. Haha. Ayos lang yun, di naman gugunaw ang mundo dahil dun. Habambuhay pa rin naman kaming mag-gagamitan.