I'm Ready

Oops you just skipped a page
So far in, you left something out
Suddenly, everything took so fast
All the while, you were filling gaps
You fell so hard, you climbed high
You miss a leg, you slip, you cry

======================

Ansarap humiga dahil mabigat
ang katawan kong parang may bato
na nakadagan pakiramdam ko'y lumulubog
patungo sa kawalan, kawalan ng gana
hindi ba't masarap huminga habang
ang sarili ay sinasakal, salat sa hangin
na gusto mong ihinga at paikut-ikutin
sa loob ng baga, papasok sa puso
papunta sa utak -- na kung anu-ano
ang iniisip, ang nararamdaman, at ginagawa
at lalong hindi ko pa gustong matulog
sayang ang gabi, maraming umaga
at walang babati sa aking pag-gising
kung hindi ang liwanag ng araw
ating ipagbunyi ang mga bagay na
hindi natin mahawak at kung gaano
nila tayo pinaghihintay -- sa wala
Kaya matulog na lang ako at matuwa

======================


Ayan may reason na ko para gumanti. Kasi nakapedestal lang pala. Nabulag na naman ako. Pero siyempre "ako" na naman. Sa akin na naman umiikot ang mundo. Ayos lang. Hindi niya naman alam eh. Haha. Nakakasawang tumakbo paikot, bumababa tingin ko sa sarili ko. Ano naman kung pagsubok lang yun, at kung pagsubok nga ba? Shiet. Andami mong choices ah.

Magkkwento na lang ako. Kapag feel ko na marami akong choices. Nagkakaron ako ng invincible smile. Tapos medyo matagal mag-wear off. Ewan. Meron yatang factor na kapag nakuha mo, tatamarin ka. Edi tanggalin para ganahan!

Woo! Kapag masaya ako wala akong gana magsulat. Puro dada lang tungkol sa sarili ko. Tapos astig tatay ko. Nagpadala na. Awoo. Salamat uli sayo tay. Yuck.

Puro poot nasa puso ko ngayun eh. Wala tuloy ako gana. At masaya ako sa aking new-found hate, so I can't produce anything.

If no one else makes you feel special, do it yourself. Itaas natin ang ating mga bangko! Itaas!

Don't Cry

Ohh. 10 Days na. Sampung araw na since sinimulan ko lokohin sarili ko. At ayan nga oh, hindi ba obvious? Nagulat ako na sampung araw na. So, effective nga. Tapos kung saan-saan na pumupunta. Ano ba meron sa final moments at kung bakit biglang rushing ang mga bagay. Bumibilis. Usually, pinaguusapan yung mga bagay that matters. Tapos biglang lagpas na. Tapos kapag nawala, dun mo lang nare-realize yung extension. And then it's off.
Ano ba meron?

Treason!

Mr. Blue,
I told you that I love you
Please believe me

Mr. Blue,
I have to go now, darling
Don't be angry

I know that you're tired
Know that you're sore and sick and sad for some reason
So I leave you with a smile
Kiss you on the cheek
and you will call it treason

That's the way it goes some days
A fever comes at you without a warning
And I can see it in your face
You've been waiting to break since you woke up this morning

Mr. Blue,
Don't hold your head so low
That you can't see the sky

Mr. Blue,
It ain't so long since you were flying high

Mr. Blue,
I told you that I love you
Please believe me

- Mr. Blue, Catherine Feeney.

Buti na lang someone gave me this. Sana totoo. Para all will be well. Para hindi na ko angry and tired, and sore and sick for some reason. Treason! This is actually the problem.

Cutting Grass

Dumaan kami kanina sa half-white Santo Domingo Church. Tapos naisip ko na matagal na kong hindi nakakapunta dun. Noong pumupunta pa ko sa adoration chapel para magdasal. Pero mas sincere naman ako ngaun no. Ewan. Pero I suddenly thought that when I get married, I want it done there. Kahit na alanganin ako. Para may link ako to my past. Kasi bullshit yung in-between ng elementary days ko at college. Iniisip ko tuloy na nagsimula buhay ko nung 4th year high school ako.

Tapos sumakay ako ng jeep. Gusto ko sana fx. Tapos magulo ang mundo. Tapos madaling magbigay ng advice kapag hindi ikaw ang nasasaktan. Masarap rin gumanti kapag nasaktan ka. Pero di mo alam kung pareho na kayong nasasaktan, at kung hindi nga nasasaktan, masasaktan ka lalo.

Pero wtf lang yun lahat. Bakit ba ko lumilingon lagi? Dapat sa harap tumingin.

Kapit ko Ahon ko

Oh! Tagalog! Sumasabog na bulkan na naman ako. Napapa-shhhhhhh sa inis. Kasi mainit na. May kasama pang nginig. Grrrrr!
Argh! Ano na naman ba ginawa ko? Wala nga eh! Ginagawa ko na gusto mo! Takte! Ang hirap isipin na alam mong may ibang mundo sa labas, pero pilit kang tinatago sa loob ng kweba para manood ng mga anino.
Hmph. Umiikot rin ang mundo ko. Pero hindi pasulong, minsan paurong.

Ran out

Yet another gray day
Sullen, nostalgic, ominous
Past the old familiar faces
Passing by in haste
I took a refreshing drink
Goes inside, cools my spirit
And yet, what do I see --
A dead kitten, legs spread out
Decomposing, eyes wide open
-- for everyone to be seen
No, they did not seem to mind
But, someone did swerve his ride
for I stopped and was held aback
this thing was quite a sight
Curses he must have let fly --
Must have been one of them
green guys lost in the city life
and the cat --
must have been one of them
cute and young little pussies
whose lives ran out
So what if the sky mourns?
I still have the impending rain to mind.