Naiinis ako. Wala kong gana kumain, wala akong gana for anything. Feeling ko, kaunting ano lang masusuka na ko. Yeah. At ito na naman ako, mabuti na yung gnaito walang naapektuhang mga tao. Hindi ko kailangang magsinungaling, wala namang magtatanong. Fuck! Wala pa ko 19 kung anu-anong kalokohan na nakikita ko, mas masaya naman siguro dapat ang mundo ngayon kesa nung 15 ako. Parang walang nagbabago. Antaas ng tingin ko sa mga tao, pero usually kanya-kanyang inconsistencies pa rin. Nobody would care enough to inform you. Pero kung ako naman, putangina ganyan ka naman, bahala ka na nga, hindi ka rin naman makikinig, long story short. Kasuko-suko talaga mga tao, wala na kong magawa kundi tanggapin na lang sila, tanggapin na hindi sila katiwala-tiwala pero mahalaga pa rin na magtiwala ka. Nagbabasag na naman ako ng katahimikan. Hmph. Parang walang kwenta.
Ayan tuloy nag kwento na naman ako sa ibang tao. Tsk. Sa lahat ng kalokohan sa mundo, may makikita ka pa rin na katuwa-tuwa. Nakakapagpagaan. Nakakasaya.Sana may kapupuntahan itong lahat.
Pero dahil medyo masaya na uli ako.. Wala. Pero hindi uli. >.<
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment